|
|
|||
|
LE BOIS DES CAURES |
|||
|
|
|||
|
Enkele
jaren voor het uitbreken van de oorlog was kolonel Emile Driant reeds
gepensioneerd en werd kamerlid voor Nancy. Hij gebruikte zijn positie om
de inadequate staat van het leger aan de kaak te stellen. Ondanks het feit
dat hij reeds de zestig gepasseerd was voegde hij zich bij het uitbreken
van de oorlog bij zijn manschappen. Hij kreeg het commando over het 56ste en 59ste B.C.P. (jagers te voet) en tegen het voorjaar van 1915 bevond hij zich reeds in het Bois des Caures, noordoostelijk van Verdun. In augustus 1915 stuurt Driant een rapport waarin hij aangeeft dat in het geval van een Duitse aanval zijn stelling in gevaar zou komen. Zonder versterking, uitrusting en defensieve maatregelen zou de stelling in het Bois des Caures bij een vastberaden Duitse aanval niet voldoende te verdedigen zijn. Het rapport werd via de voor hem bekende politieke kanalen naar de Franse legerleiding gestuurd. Het rapport werd beantwoord met een inspectie ter plaatse en bevestigde Driant's beweringen. Joffre was witheet... De Franse opperbevelhebber legde het rapport terzijde en beweerde het tegendeel:"Ik zie geen enkele rechtvaardiging voor angst...." In het Bois des Caures moesten de 56ste en 59ste B.C.P. van kolonel Driant als een der eerste de Duitse aanvalsgolf van 21 februari 1916 opvangen. Met een handvol overlevenden weerstand biedend, sneuvelt de kolonel tenslotte zelf op 22 februari. Hij is in 1922 begraven onder het mausoleum dat een comité van gewezen Jagers onder voorzitterschap van generaal de Castelnau had doen oprichten. |
|
||
|
|
|||
|
|
Adresgegevens:
Bois des Caures |
|
|
|
|
|||
