|
|
||
|
HET BISSCHOPPELIJK PALEIS |
||
|
Het huidige paleis is gebouwd onder het episcopaat van monseigneur d'Hallencourt (1723-1754) en van monseigneur Nicolaï (1754-1769). Monseigneur Desnos, de laatste bisschop van Verdun onder het Ancien Regime (te Koblenz als uitgewekene overleden), zorgde voor de uiteindelijke afwerking. Dit gestrenge en elegante bouwwerk is praktisch helemaal aangelegd op de plaats waar voordien het renaissancepaleis van Nicolas Psaume (bisschop van 1548 tot 1575), een kleinere, aan het begin van de XVIIIde eeuw reeds bouwvallige woonst, had gestaan. Aanvankelijk had het in de bedoeling van monseigneur d'Hallencourt (zie diens monogram in de frontons van de buitendeuren) gelegen, met de opbrengst van de verkoop van bisschoppelijke bossen het oude gebouw te restaureren. Robert de Cotte, de architect van de koning, die ter plaatse was ontboden, oordeelde dat het raadzamer was alles af te breken en een nieuw paleis op te trekken. De werkzaamheden vingen in 1725 onder leiding van Robert de Cotte zelf aan en werden na diens overlijden in 1739 door zijn zoon voortgezet. In 1744 heeft Lodewijk XV er toen hij te Verdun op doorreis was vertoefd. Onder het Keizerrijk werd het gebouw bij de Senatorerie van Nancy gevoegd. Vanaf 1814 hadden de generaals-bevelhebbers van het Maasdepartement er hun hoofdkwartier doch |
|
|
|
|
in 1823 werd de bisschopszetel hersteld en nam opnieuw een bisschop zijn intrek. Het was monseigneur Ginisty, de stichter van het Douaumont-werk, die de vertrekken na hun restauratie in 1935 opnieuw betrok. Het in 1923 tot historisch monument verklaarde gebouw is nog steeds de bisschopszetel van Verdun en herbergt tevens de gemeentelijke bibliotheek. Bij het ontwerpen van het bisschoppelijk paleis wist Robert de Cotte handig gebruik te maken van een eerder beperkte ruimte, om er een centraal paviljoen met een hoog dak en twee zijvleugels op te plaatsen. Een hooggelegen benedenverdieping, een elegant en discreet verfraaide tussenverdieping en een woonverdieping volgen elkaar op. Aan de kant van de binnenplaats scheppen verscheidene halve cirkels aan de ingang en voor de eretrap een indruk van verruiming. De gestrenge en perfecte gevel geeft uit op een Franse tuin. In de zuidervleugel heeft de privé-kapel van de bisschop nog de oorspronkelijke interieurversiering bewaard, met twee doeken van de Lotharingse schilder Mansuy (XVIIIde eeuw); de «Agonie» en de «Verrijzenis». Schilderijen van dezelfde kunstenaar, met mythologische onderwerpen, zijn in de oude bisschopsbibliotheek te zien, waar zij op het westelijke uiteinde van de grote galerij boven elegant houtwerk prijken. | |
|
Adresgegevens: Locatie: kaart
Centre Mondial de la Paix |
|
Het
huidige Palais Opiscopal huisvest twee permanente exposities: 1. "14-18 : Imaginaires et Réalités - message d'hier pour la paix" Meer dan 1000 objecten uit de eerste wereldoorlog worden op een ongewone wijze tentoongesteld om u middels een spel van licht en geluid te vervoeren naar de jaren 1914-1918.
2. "De la Guerre à la Paix"
Een expositie van de weg die werd gevolgd om tot
een duurzame vrede te komen. |
