|
|
||||
|
MEMORIAL
DE VERDUN |
||||
|
|
||||
|
|
In
het Memorial van Fleury bij Douaumont krijgt onze pelgrimstocht een andere
dimensie. Allereerst wordt hier, bij middel van een aangrijpende
reconstructie van een stuk loopgraaf, van overrompelde schuilplaatsen, van
granaattrechters, uitleg over de slag gegeven... Om te beginnen is er een
ruime zaal met een voorhal waarin u foto's van pijnlijk vertrokken
gezichten, van een Franse infanterist en van zijn Duitse tegenstrever,
aankijken. Men kan er documenten, landkaarten, materieel van kanon tot
vliegtuig, en onder andere ook een van de roemvolle vrachtwagens van de
Voie Sacrée zien, wapens, uniformen en portretten. Men kan er nauwkeurige
informatie opdoen over de krijgsomstandigheden, gezien en verklaard vanuit
beide hoeken. Een verlichte muurkaart stelt u in staat om in enkele
minuten de essentiële strategische fasen van de bestorming van Verdun te
begrijpen. |
|||
|
|
||||
|
Het
Memorial is een privé-stichting, geboren uit een gevoel van bezinning bij
de oud-strijders, die hun doden aldus eren. Het is in 1967 ingewijd en de
verzamelingen zijn voortdurend aangegroeid, zoals ook de morele
uitstraling als maar groter is geworden. Met jaarlijks nagenoeg 250.000
bezoekers is het een der voornaamste centra van het cultureel toerisme in
Verdun. De actie gaat nog verder. Samen met het stichtend organisme, het Comité National du Souvenir de la Bataille de Verdun, waarvan Maurice Genevoix (de auteur van «Ceux de 14») tot aan zijn dood in 1980 erevoorzitter was, zetelt in het Memorial een plaatselijke delegatie, de Association Nationale du Souvenir de la Bataille de Verdun. Deze spant zich door middel van diverse commissies (Werf, Informatie,Geschiedenis, Public Relations) in om het slagveld te onderhouden en, door publicaties en studiewerk, de nieuwe generaties het besef bij te brengen van de door de soldaten bij Verdun gebrachte offers en te wijzen op de waarschuwing die uit zoveel lijden spreekt. |
|
|||
|
|
||||
|
|
FLEURY Het Memorial is opgericht waar het stationnetje van Fleury stond. Hier stopte voor 1914 een smalspoortreintje, de «meusien». Weinige stappen verder bevond zich het eigenlijke dorp, dat meer dan 400 inwoners telde, die van graan- en bosbouw leefden. Aan de rand van de weg herinnert een gedenkteken aan het feit dat hier een verwoest dorp heeft gelegen, dat evenals acht andere in de gevechtssector van Verdun volledig van de kaart is geveegd. Fleury bevond zich bovendien in het middelpunt van de vierhoek waarin het krijgsgewoel bijzonder hevig is geweest. Door de Duitse beschieting vernield, blijft het tot juni 1916 in Franse handen. Tijdens de verwoede Duitse pogingen om deze positie te ontzetten tussen 23 juni en 11 juli 1916 en daarna tijdens de voortzetting van de gevechten om het bezit van de heuveltop, werd Fleury, althans wat daar nog van restte, het toneel van een verschrikkelijke strijd. |
|||
|
|
||||
| Het was een sleutelpositie die de uiteindelijke toegang tot Verdun verhinderde. In die periode kwam het afwisselend 16 maal in andere handen terecht. Fransen en Duitsers beleefden er dezelfde hel, op slechts enkele meters van elkaar ingegraven, met dezelfde moed en verbetenheid strijdend.. Op 11 juli wordt het prijsgegeven, op 17 en 18 augustus 1916 door de Marokkaanse Schutters heroverd. De Natie heeft niet willen dulden dat Fleury voorgoed verdween, zoals dat met de andere dorpen van de «rode zone» is gebeurd. Juridisch bestaat Fleury nog steeds: er is een burgemeester. Elk jaar komen de vroegere bewoners en hun afstammelingen bijeen bij de na de oorlog gebouwde kleine kapel, waar op de voorgevel het in 1979 ingewijde beeld van Onze Lieve Vrouw van Europa prijkt. Onder de stuwende kracht van de A.N.S.B.V. en met de hulp van Equipement en de Office National des Forets, is de plattegrond van het dorp gereconstrueerd en afgebakend, met de bedoeling dat de bezoeker in de voetstappen kan treden van hen die dit stuk grond hebben moeten verlaten... |
|
|||
|
|
||||
![]() |
Adresgegevens: |
![]() |
||
|
FOTOGALERIJ MEMORIAL DE VERDUN |
||||
|
|
||||