|
|
||
|
L'OSSUAIRE |
||
|
|
||
|
|
In
het massagraf van Douaumont rusten de stoffelijke resten van ongeveer
130.000 niet geďdentificeerde Franse en Duitse doden, verzameld uit de in
51 verschrikkelijke oorlogsmaanden veroorzaakte chaos der slagvelden.
Aanvankelijk waren deze lijken, in kisten met de naam van de sectoren waar
de betrokkenen waren gesneuveld, geborgen in een voorlopig knekelhuis, een
grote in 1919 opgetrokken barak. Thans bevinden zij zich in het monument
dat het werk is van de architecten AZEMA, HARDY en EDREl. Dit grafmonument
is opgericht op initiatief van een door monseigneur GINISTY, bisschop van
Verdun, voorgezeten comité. De prelaat heeft in Frankrijk en in het
buitenland door middel van oproepen tot geldelijke steun en
conferentiereizen de nodige fondsen opgehaald. De eerste steen werd gelegd op 22 augustus 1920 en de stoffelijke overschotten werden in 1927 uit het voorlopig knekelhuis overgebracht. De inwijding van het volledig afgewerkte monument vond op 7 april 1932 plaats. |
|
|
|
||
|
Op
de 137 meter lange gevel zijn de schilden aangebracht van de steden die
tot de bouw hebben bijgedragen. Op de as van de toegangspoort verheft zich
een 46 meter hoge toren in de vorm van een houwitsergranaat, het
projectiel dat zovele lichamen heeft verscheurd, maar voorzien van het
kruis dat aan al die offers zin geeft. Op de top staat een lantaarn met
vier witte en rode schijnwerpers rond een 2.300 kg zware klok. In de gang
zijn achttien nissen aangebracht met elk twee granieten graftomben, die
door steden of departementen zijn geschonken. Boven elke graftombe is de
naam te lezen van de slagveldsector waarop de geraamten zijn aangetroffen.
Aan beide uiteinden van de gang heeft men een 150 kubieke
meter grote
grafkelder moeten inrichten om er de gebeenten uit de te overladen
sectoren onder te brengen. Boven elk dezer grafkelders staat een schild
uit graniet, waarop men bij plechtigheden de herdenkingstoorts ontsteekt. De vloer van de gang is uitgevoerd in mozaďektegels,die de militaire orden van Frankrijk uitbeelden: in het midden, het erekruis van het Legion d'Honneur, op beide uiteinden de Medaille Militaire en ertussenin een reeks Oorlogskruisen. In het verlengde van de ingangspoort biedt een fraaie teakdeur toegang tot de katholieke kapel, waar een ontroerende piëta boven het hoofdaltaar de pelgrims verwelkomt. De glasramen verbeelden gevechtsscčnes. Het zijn schenkingen van de families en zijn het werk van meester-glasschilder Desvallieres. Monseigneur Gihisty, de stichter van het patronaat van het grafmonument, en kanunnik Noel, de eerste pastoor, zijn op hun eigen verzoek begraven bij de naamloze doden aan wie zij een laatste rustplaats hebben bezorgd. |
|
|
|
|
||
|
|
Het
grafmonument is gebouwd op de heuvel van Thiaumont, waarvan de ruines, een
paar honderd meter verder westelijk, nog die naam dragen. Ernaast bevindt
zich de monumentale muur ter ere van de Israëlitische vrijwilligers die
voor Frankrijk zijn gesneuveld, waarop als versiering de bijbel in
Hebreeuwse schrifttekens is aangebracht. Lichtjes
afhellend voor het grafmonument strekt zich het militaire kerkhof van
Douaumont uit, dat 15.000 grafzerken omvat. Alle zijn voorzien van een wit
kruis, behalve die van de moslimsoldaten, die een naar Mekka gericht
zuiltje als gedenkteken hebben. De bij Verdun gestorven Duitse kameraden
zijn eveneens voor een groot deel in deze aarde bij de Maas begraven. Zij
zijn in de zone van de slag bij Verdun verzameld in 29 Duitse nationale
kerkhoven met 54.845 geďdentificeerde lijken. De vereniging voor
«Verzoening over de graven heen», waarvan jonge Fransen en Duitsers lid
zijn, houdt hier regelmatig in de zomer ontmoetingen in de nabijheid van
deze grafmonumenten, welke zij helpt onderhouden. |
|
|
|
||
|
|
Adresgegevens: Locatie: kaart
Ossuaire de
Douaumont |
|
|
|
||
