|
|
|||
|
LE FORT DE TROYON |
|||
|
|
|||
|
Het fort de Troyon is onderdeel van de defensieve
linie "rideau défensif des Hauts de Meuse"
ontworpen door Général Séré de Rivières sinds
1874, tussen de vesting Verdun en
de vesting van Toul. De bouw starte in 1878 en werd voltooid in 1879, wat in theorie een bouwtijd van 20 maanden inhoud, maar in praktijk niet meer dan 14-16 maanden is geweest, daar er 's winters niet werd gebouwd. Het project verbruikt 160 000 m3 stenen 40 000 m3 metselwerk. Meer dan 1000 vakmensen droegen dagelijks bij aan de bouw. Dit ingewikkelde bouwwerk, op de top van de heuvel, benodigde 240 ton materiaal en meer dan 40 m3 water per dag. Oorspronkelijk voorzag het fort de huisvesting van een garnizoen van 800 man en 40 vuurmonden, maar was ten tijde van de herhaaldelijke aanvallen van het 5e leger van de Kronprins in september 1914, voorzien van een bezetting van 450 man en een dertigtal oude kanonnen. Gesitueerdlangs de weg te midden van "Place forte de Verdun" en de "Saillant de Saint-Mihiel", nam het fort gedurende de eerste wereldoorlog een plaats in in de eerste linie van het front, door zijn heroïsch verzet tijdens de aanvallen van september 1914, om vervolgens een vooruitgeshoven post te zijn richting het vier jaar door de Duitsers bezette Saint-Mihiel. Het fort vervulde in 1918 dienst als opvang voor de gewonde Amerikaanse soldaten na de herovering van Saint-Mihiel en de 'butte du Montsec'. |
|
||
|
|
|||
|
|
Zoals
gezegd ligt de glorie van het fort in de geschiedinis van de aanvallen van
september 1914,
de datum van de 'bataille de
la Marne', waarbij de 450
mannen van het garnizoen, onder de
energieke commandement
Capitaine Heym, de bombardementen en herhaaldelijke
aanvallen van het 5e leger van de Kronprinz, groot 10.000 man en bewapend
met zware artillerie en de Oostenrijkse Skoda 305 mm mortieren weerstond.
Geflankeerd in het noorden door de vesting Verdun, en tijdens de onzekere uitslag van de Marneslag, dirigeerde de Duitse commandant zijn troepen richting het fort ten doel Verdun te omsingelen. Door de val van Verdun en het Franse 3e leger zou de weg naar Parijs open liggen. Het kleine garnizoen dreef de verouderde bewapening van het fort tijdens de Marneslag 24 uur tot het uiterste. Het leidt geen twijfel dat het kleine garnizoen de leus welke in veel van de forten in de regio Verdun vermeld stond, naar de letter volgde: "S'ensevelir sous les ruines de fort plutôt que de le rendre" ("Liever sterven op de ruïnes van het fort dan de overgave!")
|
||
|
|
|||
|
Verdun
was de deur voor de Duitse invasie, en Troyon
was het scharnier van die deur.
Voor de uiteindelijke victorie van de slag bij de Marne en
het weerstaan van de eerste omsingelingspoging van de Duitsers van Verdun,
was het van vitaal belang dat de het Fort de Troyon stand
zou houden, en het Fort hield stand. Toen op 14 september
de zege bij de Marne werd
afgedwongen, trokken de Duitse troepen zich
Noordelijk van Verdun terug, na een bombardement van meer dan 70 uur en
ontelbare infanterie- aanvallen op het Fort de Troyon.
Na dit feit en
het hierdoor mislukken van Oost-West verbinding der Duitse troepen besloot
het Duitse 5e leger zijn aanvallen te concentreren op het bij Saint-Mihiel
gelegen Fort "Camps des Romains",
en bezetten de stad voor een periode van vier jaar waarbij de beroemde "Saillant
(boog) de
Saint-Mihiel" welke pas in 1918 door Amerikaanse troepen weer zou
worden heroverd. Het was het einde van de bewegingsoorlog en het begin van
de loopgravenoorlog, een voorbode van de slag om Verdun in 1916. |
|
||
|
|
|||
|
|
Adresgegevens:
Locatie:
kaart |
|
|
|
|
|||
